Για να Îχει Îνα ζευγάÏι μια ευτυχισμÎνη οικογÎνεια, χÏειάζεται να ανακατευθÏνει Îνα μÎÏος αυτής της ενÎÏγειας μακÏιά από την οικογÎνεια και τα παιδιά Ï€Ïος τους εαυτοÏÏ‚ τους. Αυτό είναι σημαντικό να γίνει χωÏίς ενοχÎÏ‚, γνωÏίζοντας ότι η επιβίωση της οικογÎνειας βασίζεται στην ικανότητά τους να αναπÏοσανατολίζουν αυτό που αποκαλοÏμε «εÏωτική ενÎÏγεια» στη σχÎση.
Τι ακÏιβώς εννοοÏμε όταν μιλάμε για «εÏωτική ενÎÏγεια»; Είναι η φαντασία, η πεÏιÎÏγεια, η παιχνιδιάÏικη διάθεση, η καινοτομία, η εξεÏεÏνηση, η ανακάλυψη και όλα τα Ï€Ïάγματα που Ï„ÏοφοδοτοÏν την ÏŒÏεξή μας για ζωή, που μας κάνουν να νιώθουμε ζωντανοί και με ενÎÏγεια. Είναι εÏκολο για τους γονείς να δώσουν όλη αυτή την ενÎÏγεια στα παιδιά. Για παÏάδειγμα, στα παιδιά δίνονται συνήθως οι ευκαιÏίες για νÎες δÏαστηÏιότητες, καινοÏÏια ÏοÏχα, καλÏτεÏα μÎÏη για παιχνίδι κτλ. ενώ οι γονείς κάνουν συνεχώς τα ίδια και τα ίδια.
Αν οι γονείς δε στÏÎψουν Ï€Ïος τους εαυτοÏÏ‚ τους Îνα κομμάτι αυτής της ενÎÏγειας, είναι εÏκολο το ζευγάÏι να εξελιχτεί σε μια απλή μονάδα οÏγάνωσης, η οποία ξοδεÏει το μεγαλÏτεÏο ποσοστό του χÏόνου της σε συζητήσεις για τη διαχείÏιση της οικογÎνειας.

